Przejdź do komentarzyWrzesień żurawi
Tekst 13 z 10 ze zbioru: wierszyki
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz / poemat
Data dodania2011-04-14
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń1429

od dziecka były wpatrzone w niebo

w rozłożonych jak skrzydła ramionach

parskały wichrem stalowe konie

a wrzesień mówił pierwsze słowa


ciernie z nieba wbijał w ziemię  wysokie

tocząc walce stalowych błyskawic

wilcze sfory przywiódł z brunatnym mrokiem

przyszedł gorzki czas śmierci żurawi


przyjęły  wyzwanie w beznadziejny trud

ruszyły w niebo rzadkim szeregiem

w dymiących krzyżach żywił się  głód

i  krew wypruwał z ciężkim oddechem


wrzesień powiedział ostanie słowo

nie było żurawi jak kiedyś na łące

jeszcze im znowu skrzydła wyrosły

ale nie wtedy nie w tamtej Polsce

  Spis treści zbioru
Komentarze (2)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Jestem pod wielkim wrażeniem połączenia w wierszu symboliki magicznych ptaków, jakimi są żurawie, z symboliką narodowej tragedii września 1939.Dzięki Ci poeto za nuty patriotyczne, tak subtelnie połączone z akcentami rodzimej przyrody.
avatar
W kwietniu tak pięknie, nierocznicowo i niebanalnie - o Wrześniu...
© 2010-2016 by Creative Media
×