Błagałem bogów i układałem się z demonami. Tropiłem alchemików, przekupywałem magów i wynajmowałem naukowców. Korzystałem z zaklęć i eliksirów. Poznawałem sztuki medytacji. Poświęciłem całe dotychczasowe życie jednemu celowi, wierząc, że potem na wszystko wystarczy mi czasu. Osiągnąłem, co zamierzyłem. Stałem się nieśmiertelnym.

Krótko potem obserwowałem, jak ogromna asteroida uderza w moją ojczystą planetę, niszcząc wszystko, czego sobie odmawiałem i czego już nie będzie mi dane doświadczyć. Unicestwia ludzi, których nie zdążyłem poznać i nie nauczyłem się kochać. Jedyne co pozostało, to ból, tęsknota, samotność.

`Śmierć jest wiecznym schronieniem, w którym nic się nie odczuwa.` Jest przywilejem, którego sam się pozbawiłem.