Przejdź do komentarzyźrenice
Tekst 5 z 6 ze zbioru: emotikony
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz biały
Data dodania2015-03-26
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń903

wycie psa za oknem wsiąka w szarość pejzażu

farba wylana na gradient nieba ścieka

w druty anten spalone nocą drzewa

wysokie płoty wokół ogrodów


grafitowym rysikiem rysuję twoją postać

gdy stoisz wśród domów a świt maluje światłem cienie

zamykasz powieki chroniąc noc szerokich źrenic

odbite spojrzenie głodnych oczu


myśli uwięzione w zdaniu zapisanym wilgocią poranków

i czystość mgły mieszam pędzlem dodając

pigment i pieprz i sól

i toczy się czerwona kropla oleju przez dni tygodnia

kreśli głęboki ślad w duszy



  Spis treści zbioru
Komentarze (2)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Niezwykły klimat.

Noc z porankiem, jawa ze snem, tęsknota z nadzieją, świat realny i świat kreowany na sztaludze mieszają się się w twoim wierszu jak farby na palecie.

Ocieka kolorami. Jest gęsty, nasycony.

Pejzaż namalowany słowami.

I ta postać stojąca wśród domów na obrazie i jednocześnie w środku, między dwiema strofami - nie wiem, czy to zamierzony zabieg, ale miło odnaleźć taki "smaczek".

Doskonały, głęboki wiersz. Taki, do którego wraca się często i z przyjemnością. "Kreśli głęboki ślad w duszy".
avatar
Przepiękny wiersz :)))
© 2010-2016 by Creative Media
×