Przejdź do komentarzyTo tylko śmierć
Tekst 8 z 166 ze zbioru: wiersze okolicznościowe
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz biały
Data dodania2011-08-31
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń2437

To tylko śmierć


Skończyło się już przedstawienie

Kogoś znoszą ze sceny

Może nie jest to

Ktoś bliski

Wygląda jak manekin

W źle dopasowanym ubraniu


To przecież ja


Jak wziąć właściwą  miarę

Gdy jest już po wszystkim

Przymierzam się

Do niechcianej

Ale napisanej

Tym razem tylko dla mnie

Roli

Ostatni raz gram


Śmiertelnie poważnie

  Spis treści zbioru
Komentarze (7)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Dość przejmujące mówić tak o swojej śmierci! Ale wiersz to na szczęście tylko kreacja. Ciekawe i wyraziste.
avatar
A jeszcze wczoraj było w Tobie tyle optymizmu. Chciałeś nawet naprawiać i uzdrawiać to, co robić najtrudniej, czyli wolność gospodarczą. Coż to takiego się stało?
avatar
Zmroził mnie Twój wiersz, a200640. Takie odczucia towarzyszyły mi kiedyś przy piosence Macieja Zembatego, kiedy śpiewał "a za trumną idzie żona".
Nie pisz takich smutnych wierszy, proszę. Tyle w Tobie życiowej mądrości, przekazuj ją. Prawdą jest, że ze śmiercią nikt nie wygrał, ale po co wywoływać wilka z lasu. Pozdrawiam i życzę optymizmu.
avatar
też TO czujesz...
avatar
Bardzo przejmujace, by nie rzec - wstrzasajace. Trafnie oddany nastrój, który - co tutaj duzo pisać - wywołał we mnie mnóstwo emocji. Efekt na piatkę. Pozdrawiam!
avatar
Cudowny opis, zapętlam się czytając go wielokrotnie i czując jak przeze mnie przechodzi, wspaniale wzbudza refleksje.
avatar
Naturalnie, że tak! Ten sztywny uróżowany pan w garniturze i ta zamarła pani w popielicach i przekrzywionej peruce - to tylko my.

Głupi by to wiedział
© 2010-2016 by Creative Media
×