Przejdź do komentarzyTyś moja
Tekst 19 z 17 ze zbioru: zbiór 'Cuda świata'
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz / poemat
Data dodania2018-01-28
Poprawność językowa
- brak ocen -
Poziom literacki
- brak ocen -
Wyświetleń857


Moja na wieki urocza damo,

daj to, czym cię obdarowano,

wezmę delikatnie rozchylając,

iskrą uwielbienia rozpalając.


Drżą usta pocałunków stęsknione,

dłonie rozkoszą rozpalone,

piersi pieści dotyk namiętności,

ruchy są pełne ekstazy miłości.


Być już zawsze szlachetną jednością,

piękna ciał nie dotykać szarością,

dnie i noce przytulać do siebie,

poczuć dotyk błękitu na niebie.


Ogarnięci mocy tchnieniem

- stworzeni tylko dla siebie.

Damo...



Bajka 37

  Spis treści zbioru
Komentarze (4)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Arsene, dziękuję za takie piękne słowa. Tak damy nie znają pogardy - dlatego są damami. :))
avatar
Absolutnie urzekający obraz kobiety, dama kojarzy mi się troszkę inaczej. Niestety, strofy nie oddają należycie tego piękna. Zresztą, trzeba by geniuszu Szekspira, żeby się tego podjąć.

Osobiście(tak na szybko)rozpoczął bym tak:

tyle szkarłatu przemywam źrenice
śmiałość jak piorun do ziemi przenika
topi się kryształ diamentowych spinek
choć jam nie sułtan a ty Angelika

Serdeczności
avatar
luciusie, dziękuję.
"choć jam nie sułtan a ty nie Angelika" - eh, dobre. Pozdrawiam, Bajka.
avatar
Śliczny wiersz...uwielbiam takie klimaty.
A prawdziwa Dama, ma wdzięk, charyzmę i jest czarująca...
Stwarzasz szczególny klimat na Publixo swoimi wierszami. Merci.
© 2010-2016 by Creative Media
×