Przejdź do komentarzyCmentarz na Rossie
Tekst 174 z 200 ze zbioru: Etos pielgrzyma
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz / poemat
Data dodania2018-01-30
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń418

Cmentarz na Rossie


Na pielgrzymce spotkaliśmy się z potrzebą ciszy   

A rozhukane głosy w nas wirowały jak bączek

Który tracił coraz bardziej pęd zabawy w niszy 

Zakładały się pasy bezpieczeństwa wśród bolączek


Następował bieg w wymiar innej rzeczywistości

Wyłaniała się droga miłości czynów i uroków

W niej: dom rodzinny pokój ciepły radość ufności

A bywało także tak że kręciła się łza w oku


Z biegu zatrzymując się przy cmentarzu na Rossie

Jesteśmy przy żołnierzach, przy sercu Syna i Matki 

Z gruntu modlimy się i tkwimy w wiary etosie 

A cisza tego przyczółku przynosi głośnie datki


Nie zdoła zniszczyć toczący się walec ulicy

Ni wrzawa całego świata, gdyż mówią o miłości

Poświęcającej własne życie w dobro orlicy

I trwać w kształtowaniu nowego świata dla przyszłości  

 

Jeśli uchwycimy dobro ciszy w chwilach bratnich

Zanika wojna nie chcemy górować nad innymi 

Pragniemy  posadzić dobro na polach armatnich

Stąd też w królestwie ciszy olśnienie słońca z żywymi


  Spis treści zbioru
Komentarze (2)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
raz jeszcze powiem
piękna relacja wierszem zapisana
barwnie oddaje klimat tego miejsca na ziemi
skrybo
dziękuję za ten wiersz w imieniu części mojej rodziny,która okupację przeżyła w Wilnie a na cmentarzu został pochowany mój niedoszły wujek
żył zaledwie godzinkę
avatar
Panie Arsene!

Dzięki za piękny komentarz!

Skryba
© 2010-2016 by Creative Media
×