Przejdź do komentarzyDo strachliwych świat należy
Tekst 31 z 121 ze zbioru: Mioklonie
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz biały
Data dodania2018-06-14
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń670

sen, a w nim oczy, usta i okno

(ciężki obraz, pożyczony na wieczne oddanie

z książki nieznanego autora)


utknąłem w  muzeum przestrzeni publicznej

pomiędzy takimi eksponatami

jak kosze na śmieci, ławki

zabytkowe krawężniki i gazowe latarnie

nie wiem, jak się wydostać


drzwi na których wywieszka

czerwonymi literami dość groźnie głosi

wstęp wyłącznie dla nieupoważnionych

- ciągle zamknięte


jetem niczym sejf mieszczący sobie

worki kurzu, manuskrypty pomylonych prorokiń

lekarstwa na porost słów

(szczypta wystarczy, by ze zwykłego nie

wyrosła legenda)


jedynie ty znasz szyfr

bój się otworzyć, proszę

łyżeczka zbyt silnego światła

- i wszystko poza kurzem się rozpadnie


tylko on jest wieczny

to ziemia, z której wyrasta nudna, biała plansza

drzewo nie rodzące owoców

to mit, z którego nie warto się budzić


  Spis treści zbioru
Komentarze (4)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Jak w ocenach, czyli znakomity wiersz, Florku.
avatar
wszystko poza kurzem się rozpadnie
tylko on jest wieczny

pisze Poeta w końcowych wersach. A i owszem. Zanim się jednak to "wszystko" w cholerę rozpadnie, coś dobrego jeszcze możemy dla tej naszej Matki Ziemi i ludzi zrobić??
avatar
drzewo nie rodzące owoców to mit
z którego nie warto się budzić

(patrz finalne wersy - cytat z pamięci)

Metafora ciągłości i trwania - drzewo z nieodłącznymi owocami - przetrwa pożar lasu, chociaż nas już dawno nie będzie. To nie mit, bo za sto lat w miejscu dzisiejszych popielisk będzie stał las następny.

Ale ... fakt. Lepiej nie budźmy się ze swoich złudzeń
avatar
Dlaczego nie warto się budzić? Bo do strachliwych - tych z zamkniętymi oczami - świat należy?? (patrz tytuł wiersza)

Śpiąc w mitach, przespać można bezpiecznie jedyne dostępne nam "całe" ŻYCIE
© 2010-2016 by Creative Media
×