Przejdź do komentarzy'Ta para skrzydeł zwiniętych w nas'
Tekst 247 z 255 ze zbioru: stopniowo
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz biały
Data dodania2018-08-10
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń77





https://www.wallpaperup.com/





przyzwyczaiłem się do dotyku ziemi

cieni drzew co w szeleście budzą echa


myśli jak każda słabość

przenoszą ważność chwil

rzeźbiarz w słowie

odkrywam wieczne życie


nie mam nic zawstydzam czas

w tumanach kurzu trochę sensu

spełzło na niczym


ja-sen odklepuję miejsce

już zajęte przez ciszę

motyla który nie wiedząc nic o tęczy

upłynął



https://www.youtube.com/watch?v=LP3IM9Gkmcc


  Spis treści zbioru
Komentarze (2)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Liryka (czyja? - przydawka) Liryka.

Cisza motyla, który upływa -

ot, czym lapidarność nieuchronnej panta rhei ulotności
avatar
Dobrze jest czytać taaaką lirykę.
© 2010-2016 by Creative Media
×