Przejdź do komentarzyIdę z przewodnikiem
Tekst 116 z 205 ze zbioru: Prowadzeni przez gwiazdę nieba
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz / poemat
Data dodania2018-12-21
Poprawność językowa
- brak ocen -
Poziom literacki
- brak ocen -
Wyświetleń130

Idę z przewodnikiem


Chce mi ukazać świat z aureolą cudów

Tajemnice odsłania w zachwycie

Pokazuje gdzie spada manna dla ludów

I jak rosa rzeźwi gorzkie życie


Jeszcze się targam jak ślepiec o kamienie

O cudach słyszał. I w wierze wnosi

Krzyk ku Zbawcy – ludzkości jawne pragnienie

Chce by wzrok uleczył – ufnie prosi


Lecz jutro opiewać będzie powszednie dni

Widząc w nich pachnący przejaw życia

I czynami tworzyć jasny blask pochodni

Odnajdując w kształtach szczęście bycia


Zagląda w ukryte tajemnice w duszy

Leżące daleko na bezdrożach

Wzrok jak wyznanie co oporny głaz kruszy

I już słychać śpiew ptaków we zbożach


  Spis treści zbioru
Komentarze (0)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
brak komentarzy
© 2010-2016 by Creative Media
×