Przejdź do komentarzySłup granitowy
Tekst 6 z 8 ze zbioru: Na drogę życia
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz / poemat
Data dodania2019-03-13
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń167

Wychodzi na to że ja

Nie należę już do swych ojców

I dzieci moje tak naprawdę

Należą  do świata

Do tych wichrów dziejowych

Do władców, rządów  i tyranów

Wojen kryzysów kurzu dróg

I miast zadymionych


Może gdybym był rolnikiem

Z parą krów kilkorgiem świń

Z pięciorgiem mórg i strzelbą pod dachem

Potrafiłbym choć odgryźć się boleśnie

I świat cały unikał by z trwogą

Mej  okopanej   chaty

A tak przychodzi mi pomału

Oddawać  wszystko co mam


Niepojęte jest

Bym ja tak wielki w swych oczach

I pyszny przed lustrem

Odszedł w cień pokornie w popiół obracając

Dlatego postawię wielki słup granitowy

Niczym posąg z  Wyspy Wielkanocnej

Jako ślad swego bytu oporu  i pychy


  Spis treści zbioru
Komentarze (9)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Oto, stajemy przed dylematem,ale to nie my, lecz czas,go rozwiąże.
avatar
Przecieram oczy ze zdumienia. Rozarze, czy to naprawdę Twoje dzieło?

Od wieków nie czytałem Cię w ten sposób. Absolutnie na tak.

Serdeczności
avatar
Ja również z uwagą poczytałam i jestem "na tak".
avatar
A na tym słupie
Wyrazy głupie
Dłutem wyciupię:

VENI,VIDI,VICI
avatar
Miło mi i witam po czasie .
avatar
Pragnienie nieśmiertelności człowieka uskrzydla. Tymczasem, niestety, twardy real nas Czasem weryfikuje, testuje oraz sprawdza - i często z niegdysiejszego fuhrera robi dzisiejszego z wąsikiem furiata.
avatar
Piękny, uniwersalny w swym przesłaniu wiersz
avatar
Staram się być pomnym słabości swych i gatunku swego :-)
avatar
Trzecia strofa - jak w zwierciadle (patrz motyw lustra) - ukazuje prawdziwą niekłamaną wielkość naszej maluczkości; podmiot liryczny na całe jego szczęście widzi siebie we właściwym wymiarze i proporcjach.

Tytułowy słup granitowy - obelisk - to trójwymiarowa metafora nieśmiertelności
© 2010-2016 by Creative Media
×