Przejdź do komentarzyDługo przed. Chwilę po
Tekst 80 z 80 ze zbioru: Mioklonie
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz biały
Data dodania2019-06-14
Poprawność językowa
- brak ocen -
Poziom literacki
- brak ocen -
Wyświetleń28

gdy nie było mnie jeszcze na świecie, lub  

w latach, których nie mam prawa pamiętać:  


- mięsota, szara zabawa  

w nieczytelne kształty  

(komuś puszczają nerwy - i zaczyna  

przypominać opancerzony dom  

zwierzę z zamurowanymi oczami)  


- strzelanie do relikwi, potem  

- całowanie wyjętych kul  

(od wieków - to samo: najwięcej  

tkwi w nimbie okalającym ścierwo)  


doprawdy, dziwne, ile się tego kręci, gdy  

nie patrzę: ludziki, Merkurys, mrowiska  

kombinaty, kiła, cerkwie, parzenie się  


więc chyba nie jestem nikim ważnym  

- jesteś, jesteś, nie mów tak  

- pociesza ten łysy, z brodą  

na cotygodniowym zebraniu Polskiego  

Związku Hodowców Bakterii  


pokazuje wycinek  


wyspy w nim, Atlantydy  

pozornie bezludne

  Spis treści zbioru
Komentarze (0)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
brak komentarzy
© 2010-2016 by Creative Media
×