Ciężar krzyża

Przyjmuje krzyż, belka dopasowuje się do barków, 

nim znajdzie swe miejsce, 

usiądzie jak gwóźdź wbity w drewno, 

a oko otworzy się na horyzont.

Z czterech stron świata napływają tłumy, 

i wiem, że nie jest sam w tym cierpieniu. 

Jak dwie belki złączone w jedność krzyża, 

tak ludzkie sprawy splatają się z niebem.

Każda ciemność ustąpi miejsca światłu. 

Wiele miast ma przydrożne krzyże, 

co nocne zmory rozpraszają niczym latarnie, 

a domy wtulają się w światło pokoju.