Przejdź do komentarzySrebrzysty świerk
Tekst 9 z 60 ze zbioru: Lustra życia
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz / poemat
Data dodania2012-03-10
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń1861

Srebrzysty świerk




P

r

o

s

t

y

jak

boska

strzała

doskonała

stary świerk

stoi posiwiały

dźwiga srbrzysto

zielone przyodzienie

ciągle walczy z wiatrami

długimi mocnymi ramionami

pragnie dosięgnąć białej chmury

cicho śpiącej nad modrym stawem

spogląda w lustro kryształowej wody

on jeszcze przystojny zdrowy i wspaniały

ich lata młodości wspomina posiwiała brzoza

pochylona tuli się w jego mocnych ramionach

wplata mu swoje delikatne palce w ciepłe dłonie

stary przyjaciel wiatr cicho nuci melodię tamtych lat

starość spokojem ich otula jakby wiedziała zawstydzona

że miłość jest skarbem najcenniejszym i nic jej nie pokona

wciąż stoją

sobą złączeni

on prosty

ona pochylona

całym życiem wspólnym wrośnięci nogami w miłość tej ukochanej ziemi

  Spis treści zbioru
Komentarze (3)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Sądzę, że byłby większy pożytek, gdyby czas przeznaczony na stworzenie tej dziwnej konstrukcji, czyli połowy świerka, autor przeznaczył na pracę nad poetyką wiersza, bowiem ona doskonała nie jest. A ponadto "srebrzystozielone" to jedno słowo, ale być może poprawnie zapisane naruszałoby kształt połowy świerka.
avatar
Przepraszam za formę graficzną,która w wersji oryginalnej jest całym świerkiem.Brak mi umiejętności prawidłowego umieszczenia tekstu w oryginale na tym portalu.
avatar
oryginalne..
© 2010-2016 by Creative Media
×