Siedzi teraz Noblistka

W piekle i smaży się w kotle

Nobliwa kobiecina

Z innymi upadłymi poetami

Kolegami  i koleżankami

A obok  widać kocioł Stalina

Gdzie czasami zerka

Jej smutna mina

A diabeł polewa ją wodą

By lżej Wisława miała

Wszak  ładnie przecież pisała