O Słowiankach bez cenzury

Premiera filmu Dziewczyny z Dubaju, doprowadziła do wylewu slut-shamingowych komentarzy na temat bohaterek filmu , jak i Polek szukających szczęścia w ramionach przystojnych szejków.

Okazuje się, że to zjawisko występowało już wiele wieków temu. Historię tą prezentuje Igor Witkowski w książce Prawdziwe źródła Polski.

To historia, o której nigdy nie dowiemy się z popkultury czy podręczników do historii.

Słowianie nie żyli jak w Starej Baśni ani w teledyskach Donatana, kobiety nie chodziły w kolorowych miniówkach i nie ubijały masła w kuszący sposób. Życie przeciętnego mieszkańca Słowiańszczyzny było proste, oparte na rolnictwie i krótkie. Przyrodę uważano za groźną i tajemniczą.

W tym czasie, gdy Europa otrząsała się po upadku Cesarstwa Zachodniorzymskiego, świat arabski tętnił życiem, rozwijała się nauka, kultura i sztuka. Pisarze czy naukowcy byli częstymi gośćmi dostojników. Podstawą zaspokojenia potrzeb seksualnych szejków czy kalifów były haremy. Kobiety zamieszkujące je, nie tylko służyły w celach seksualnych, były też tancerkami czy śpiewczkami. W skład haremów bardzo często wchodziły Słowianki.

Handlem niewolnikami i niewolnicami zajmowali się nie tylko Wikingowie ale i lokalni książęta , by uzyskać pieniądze do otrzymania wojów najemnych.

Szacuje się, że Słowanki z pałacy kalifów miały szanse na lepsze i dłuższe życie niż na ich rodzimych ziemiach czy w Bizancjum lub Wenecji, gdzie czekiał je co najwyżej los pomocnic domowych czy służących.

Książkę można szczególnie polecić osobom  planującym obejrzeć filmy takie jak  Dziewczyny..., zawarte w niej informacje mogą posłużyć jako argumenty do merytorycznej dyskusji na temat prostytucji.

Igor Witkowski, Prawdziwe źródła Polski, Wydawnictwo WIS-2, 2020