Przejdź do komentarzywiekuista zaokienność
Tekst 17 z 20 ze zbioru: Cartolinii
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz biały
Data dodania2014-05-31
Poprawność językowa
- brak ocen -
Poziom literacki
- brak ocen -
Wyświetleń1157

dopada mnie wszędzie zaszybie

zamieniam  cyprysy na swierki

ginestry trącą żarnowcem

a ciemność ta sama granatowym

płótnem wycisza codzienność

takie świata poukładanie gdzie by nie pójść

w ramie ten sam wpis i drzwi naprzeciwko

a tu powtarzalność liści jak stuk obcasów

jak pewność jutra nie żeby optymizm

tyle że będzie  że wyłowi mnie dzień

zaokiennym spojrzeniem  znajdzie

że wieczorem zatrzaśnie

  Spis treści zbioru
Komentarze (0)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
brak komentarzy
© 2010-2016 by Creative Media
×