Przejdź do komentarzyAnioły
Tekst 10 z 32 ze zbioru: wierszobranie
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz / poemat
Data dodania2014-11-22
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń1673

Anioły już wiedzą

Lecz milczą uparcie

Czwórka ich czuwa

Pod obwisłym niebem

W rozdętych policzkach

Noszą Armagedon


Na palcach chodzą

Oświetlone stale

Bunt mają już za sobą

I nie tęsknią wcale

Rozmowy i spojrzenia

ukryły przed światem


O nas już wiedzą

Prawie wszystko

Kiedy zgaśnie słońce

Zaczną widowisko

Od spojrzenia w oczy

I od wyjaśnienia


Dlaczego stoją obok

Dniami i nocami

Co szepczą na ucho

Między wierszami

I czy grzeszą

Chodząc na pieszo


Na razie noszą tajemnice

W szerokich rękawach

I nie powiedzą nic

Póki jest obawa

Że życie ludzi

Ze snu ich zbudzi

  Spis treści zbioru
Komentarze (4)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Właśnie przeczytałam, jest jakaś nieporadność w tym wierszu. Tekst rymowany, jest znacznie trudniej napisać niż biały, i chyba tutaj najbardziej widoczna jest ta nieporadność.
avatar
Bo w towarzystwie aniołów taką czuje nieporadność. Autorka wiersza
avatar
Pani Aniu,

jakie te Pani Anioły śliczne :-) Nic z landrynkowych cudeniek :)a takie rodzinne, takie kochane i... takie bardzo święte.

Zupełnie jak mój Super_Anioł (Stróż, oczywiście) :-)))

Całuję mocno za te "Jamioły" ;-)
avatar
Choć zakończony wspaniałym "końcem", wiersz trochę jednak niepotrzebnie-przegadany, ale to ponoć uroda wpisana w płeć. Gratuluję więc!
© 2010-2016 by Creative Media
×