Przejdź do komentarzyparasol
Tekst 156 z 255 ze zbioru: stopniowo
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz biały
Data dodania2015-09-23
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń947



stary juz nie wie widzi dalej

gdzie gasną ogniska

jak żuraw co głowę opuścił

zaczerpnąć wody


stępione słowa nie wystarczą

kurz resztki szeptu

jak atrament rozlana dusza

deszcz się do niej nie przyzna


noc w pospiechu zapisuje sny

zamyslenie co zawsze z mgłą

obmywa oczy świetlikom


zbudzony kot zdrapuje samotność

gwiazdy na wyciągnięcie ręki

cienie które nie mają domu

jak zmarli zawsze żywi w modlitwie


  Spis treści zbioru
Komentarze (7)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
"jak żuraw co opuścił głową
aby zaczerpnąć wody"

nadmierny skrót myślowy nie zawsze czyni wiersz zrozumiałym...

I jak ma się do powyższego tekstu tytułowy "Parasol", skoro dołączona ilustracja pokazuje bezdeszczową aurę?
avatar
na zasadzie kontrastu - parasol ,co do skrótu, cóż mam inteligentnych czytelników :)))
avatar
Befanija jednak mało rozgarnięta, do czego się przyznaje z najszerszym uśmiechem ;-)))
avatar
Befanio nie kokietuj, zwykle osoba która przyznaje się do swojej pewnej ignorancji ma zwykle wiele do powiedzenia,no nie wspomnę o wyrafinowanych graczach :)))
avatar
Masz, cholera, te oceny ;) Czemu akurat za "poziom litercki" tyle? To popatrz wyżej :P

:)))
avatar
I atram nie za bardzo rozgarnięta:) Każdy parasol zawęża pole widzenia i nie dostrzegamy czasem , że gdzieś tam już dawno nie "pada " Mieć go przy sobie...ale nie zawsze rozłożony:) Ciekawe co powiedzą Ci bardziej nteligentni niż ja:)Serdeczności:)
avatar
...dobry...
© 2010-2016 by Creative Media
×