Przejdź do komentarzyZielony anioł
Tekst 2 z 5 ze zbioru: pisane o zmierzchu
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz / poemat
Data dodania2017-11-19
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń303

Na parapecie siadł anioł z oczami podkrążonymi

i rozwiązuje krzyżówkę. Skrzydła mu wiszą do ziemi,

smutek kołysze ołówkiem i coś bezgłośnie szepcze.

Modlitwę czy przekleństwo? Nie wiem i wiedzieć nie chcę.


A ty się, stary, pytasz, czy jesień u mnie bezkresna?

Okno zasłonił anioł, za nim jest tylko bezczas,

więc co mam ci opisać? Bezwonność chwil bezsennych,

gdy się na palcach odmawia wspomnienia bez pociechy?


Nie pytaj mnie o jesień. Anioł zzieleniał i zniknął,

pofrunął do połonin. Niebieskich. Został tylko

ołówek nadgryziony na pustym parapecie.

I czas nieodmierzony, co się za szybą wlecze.


Kiedy się skończy szosa a zacznie rock and roll,

gorzałę wypijemy pośród niebieskich łąk.

Polewał będzie anioł, zielony, ten z ołówkiem.

Czas został na czekanie. I życie na krzyżówkę.


  Spis treści zbioru
Komentarze (3)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Wiersz ten - to kryptomonolog lirycznego "ja" (być może jest nim mężczyzna?? bo o przyszłym, kiedy tylko się zacznie cały ten rock&roll, wspólnym chlaniu gorzały raczej babeczki chyba jednak nie myślą) monolog "ja" z siedzącym na parapecie, szepczącym coś, rozwiązującym krzyżówkę i gryzącym sobie ołówek aniołem oraz ORAZ kimś kompletnie niedostrzegalnym i jakby spoza tkanki tej scenki (to... publiczność? my - czytelnicy??) do kogo to "ja" się zwraca słowami: "A ty się, stary, pytasz..." i w finale dalej: "Kiedy się skończy szosa... wypijemy... pośród niebieskich łąk..."

W międzyczasie - w przestrzeni kilku środkowych wersów - sfrustrowany krzyżówką?? parapetówy nudą?! anioł, cały zzieleniały - odlatuje...

Subtelne rzadkie rymy, metafizyczny nastrój, poezja nostalgii i pogodzenia się z tym, co nieuchronne. Piękny wzorzec bardzo malarskiej liryki refleksyjnej
avatar
anioł odleci na skrzydłach niebios,każdy anioł musi gdzieś latać,aby służyć Bogu,no i z pewnością zna krzyżówki,ale jeśli pozostanie to także uzna krzyż lub serce.Ołóweik może być zaczarowany,są gumki które mażą rysunki.
Wiersz wiele mówi o pewnych twórcach ukrytych naszego życia,okna żyją własnymi sprawami,jak ludzie,którzy w nie spoglądają,szyba pozostaje jednak zaporą.
avatar
Dziękuję za wnikliwą analizę i, przede wszystkim, za zatrzymanie się przy tym tekście.
© 2010-2016 by Creative Media
×