Przejdź do komentarzyGaleon Lucyfera
Tekst 127 z 255 ze zbioru: Czarcie kopyto
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz biały
Data dodania2017-12-03
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń1455

Siarka gryzie w nozdrza,

wżera się, dławi i osłabia.

Coraz bardziej i bardziej,

aż zaniknie duch.


Kaskadą łączą się rwące potoki,

spadając wciąż w dół i w dół.

Razem tworzą ocean

po którym pływa galeon.

  Spis treści zbioru
Komentarze (8)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Jak to się nazywa, Legionie? Pastisz?
Świetne, zwłaszcza jeśli kojarzy się z oryginałem.
avatar
Doskonały! :)
avatar
Legionie, gratuluję. W tej kategorii nie znałem twoich możliwości.
avatar
Dopiero teraz przeczytałem sąsiadujące dziełko. Powtórzę więc to, co napisałem pod limerykiem Tadeusza. Czasami to ci rzekomo bogobojni poeci są najzwyklejszymi sprzedajnymi dziwkami.
avatar
No, no :)
... a galeon dalej pływa, siarka go nie przykrywa.
avatar
Lepsze od oryginału. :)
avatar
To świetny przykład liryki wizyjnej - tak rzadki w naszych /z nazwy tylko wyzwolonych/ czasach jak diament, bo wolimy świat zastany tylko opisywać - i nad nim załamywać ręce, marudzić i wiecznie od rana do rana jojczeć,

co przecież niczego nie rozwiązuje i nie pcha nas do przodu
avatar
Ten tytułowy galeon - to końcowy skutek owego naszego jojczenia, marudzenia, rąk załamywania i pitolenia,

tymczasem Czas pilnuje swego zegara

i albo się wreszcie jeden z drugim ogarniesz, albo już po nas!
© 2010-2016 by Creative Media
×