Przejdź do komentarzyTo że pielgrzymowałem
Tekst 190 z 200 ze zbioru: Etos pielgrzyma
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz / poemat
Data dodania2018-02-07
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń416

To że pielgrzymowałem


To że pielgrzymowałem jest wielkim boskim darem

Choć jest zamknięty w cichym kręgu własnych doznań

Poszukując prawdomówności z miłości żarem

Chcąc oddać postawę pątnika wedle doznań


Patrzyłem na świat przez witraż Matki Miłosiernej

Z aparatem w dłoni w sztuce cnego obrazu

Strumień ludzkiej wiary w kręgu transcendencji wiernej

Niosły dzwony. Piękno świątynnego wyrazu


Wszystkie wieże zaglądały w niebiosa krzyżami

Jak przy ołtarzu kapłani we wdzięcznej żertwie

I dobre anioły ze wzniesionymi skrzydłami

Jakby z dłonią uniesioną w błogosławieństwie


Wiemy że łaska ubogaca dzieła uświęca

Wznosi nad konstelacje w miłosiernej toni

Na każdą dolę wystarcza kark złego ukręca

„ Jezu ufam Tobie” w przejaw ofiarnej  dłoni


Przy obrazie trwa śpiew, nadając sens naszym czynom

Widziałem jak światło przeganiało pomruki

I wyrastały kwiaty dając radość synom

Niosąc je do Matki wedle pątniczej sztuki



  Spis treści zbioru
Komentarze (3)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Bardzo intymne wyznanie. Proszę dalej pielgrzymować i pisać wiersze.
avatar
Proszę dalej pielgrzymować, nie zatrzymywać się i pisać proste, czyste wiersze.
avatar
Proszę dalej pielgrzymować, nie zatrzymywać się, pisać i nie martwić się, czy to są wiersze?



Do Pana, który ponad czasem, należy nazwanie

On słowu, jak pusty worek foliowy,

Sunący po jezdni z samego rana, marzący o krwotoku

Da swoją miarę
© 2010-2016 by Creative Media
×