Przejdź do komentarzyAnioły wiatru
Tekst 98 z 117 ze zbioru: Wierszyki
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz / poemat
Data dodania2018-03-06
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń300

Piszesz czerwonym długopisem

i bohomazem krzyczysz

a pierwszy powiew wiatru

traktujesz zbyt poważnie.



Mnie uwięzionej w poezji

oprawiasz w oczy swoje,

jak prawdę śpiącą

na poduszkach z chmur.



Bladoniebieskie niebo

otwiera tajemnice

niejednych serc

wśród płaczących aniołów.



  Spis treści zbioru
Komentarze (9)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Ciekawość tylko, dlaczego te anioły płaczą? Zrobił im ktoś "ziazi"?

:-D
avatar
smutno dziś anettulo...
avatar
bafana mnie rozsmieszyla-hahaha-anioło, befano?no co Tyy?aniołów nie można nawet dotknąć.
avatar
Smutno?czasem deszcz czasem wiatr,a czasem słońce,i śnieg.
avatar
Pada deszcz... to łzy aniołów przecie, a powiew wiatru też może budzić niepokój. Ile tajemnic niejednych serc kryje bladoniebieskie niebo? Pięknie.
avatar
anettulo jest taki hinduski film pt. "Czasem słońce, czasem deszcz", to tak a`propos Twojej wypowiedzi
"Smutno?czasem deszcz czasem wiatr,a czasem słońce,i śnieg."

Wiersz przenika umysł. Poezja więzi - to jest to. Tyle, że niełatwo czasem. Bajka
avatar
Kryje,kryje-bladoniebieskość to siła Boga,a i monarcha.
avatar
widział ktoś anioła?tak łatwo jest go dotknąć?
avatar
Erato-nie gna Cię ktoś czasem jak wiatr?albo jak wicherek który dmucha w inną stronę albo przynosi wiosnę frontu?
© 2010-2016 by Creative Media
×