Przejdź do komentarzydyptyk dla autyzmu
Tekst 10 z 120 ze zbioru: Dialog na dwa krzesła
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz / poemat
Data dodania2018-04-06
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń911

1.

ciepła porcelana - inter autyzm 


mawiają o nich - porcelanowe lalki 

a kiedy zarzucają mi rączki na szyję 

czuję ciepło 


głaszczę włosy jak jedwab 

i zdumiona patrzę w oczy które 

podobno najchętniej odwracają 

ogladając świat z tajemniczej perspektywy 


w niej potrzeba miłości 

łączy wszystkie definicje 

uproszczone do gestów  



2.

autysiowa echolalia 


gdy zaczynają mówić 

powtarzają nasze zdania 

jakby brakowało im słów 

do świata w którym 

nie mieszczą się w foremkach 

i w głowie 


a hipotezy urastają 

do rangi nauki której 

brakuje narzędzi do poznania 

ich świata 


w nim jesteśmy echem 

błądzącym pomiędzy 

galaktykami odległymi o puls 

wyczuwalny na skroni 

pod palcami




*Z racji obchodów w moim mieście Światowych Dni Świadomości Autyzmu. Dla dzieci, z którymi mam okazję pracować i czerpać inspiracje w powyższym temacie.
  Spis treści zbioru
Komentarze (5)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Ileż w tym ciepła, miłości i bezradności.
avatar
Rudolfie, miło, że tak uważasz. Dzieki
avatar
Arsene, wiesz, że nie gonię na portalach za powszechnym poklaskiem. Dotrze do tych, którzy coś w tym znajdą.:)
Fajnie, że Ty zatrzymałeś się tutaj. Dzięki
avatar
Ty i ja - światy dwa.
On, ja, ty - światy trzy.
Świata moc: ja - to ty
Dla istot istoty :)
avatar
Emilio, piękny komentarz. Dziękuje :)
© 2010-2016 by Creative Media
×