Przejdź do komentarzyIdę w dźwiękach dzwonów
Tekst 43 z 205 ze zbioru: Prowadzeni przez gwiazdę nieba
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz biały
Data dodania2018-09-03
Poprawność językowa
- brak ocen -
Poziom literacki
- brak ocen -
Wyświetleń242

Idę w dźwiękach dzwonów


Wieża kościoła

Z niebieskim szafirem pierścionka

Tuli miasto w ramionach krzyża

W dźwiękach dzwonów poranka


Wezwanie wędrowało

Od okna do drzwi domów

I w tej wędrówce nie znającej znurzenia

Była piękna miłość do wspólnoty


Jak młode serce pielgrzyma

Jest zawarte w wielkiej wierze

Że leci prosto w ogień

By spłonąć w całopalnej ofierze


Dźwięki dzwonów mają smak wina

Pozwalają pokochać barwy życia

Niesiony podmuchem w harmonii

Biegłem w Matki objęcia


  Spis treści zbioru
Komentarze (1)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Pod wrażeniem Twego wiersza, przeniosłem się w te chwile, gdy dzwony wywołują, wzywają, obiecują, porywają, ach, te dzwony,te dzwony, godne niejednego wiersza.
© 2010-2016 by Creative Media
×