Przejdź do komentarzyŚmiertelnie poważnie
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz biały
Data dodania2018-09-15
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń314



Bardzo boję się umierania. Lęk jest jak wiatrak. Najchętniej umarłabym nocą.

Moja dusza będzie wielokolorowa, zobaczy ją każdy,

nawet w nocy.

Kiedy tylko się wyłoni, możnaby do niej przywiązać sznurek

i zawiesić w oknie biblioteki.

By przyciągała wzrok, świeciła w nocy.

Przy okazji byłby tam dla niej the test i radość pobytu w bezwietrznych warunkach.

I tak pójdzie w głąb czasu, gdzie ciemności nie oświetli ani znicz

ani modlitwa.

Do miejca ostatecznego zawsze zdąży.

Może w bibliotece zdołałaby jeszcze trochę powróblić.


  Spis treści zbioru
Komentarze (2)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Niestety, w 99% PRZEWAŻNIE kończymy śmiertelnie (patrz tytuł tej wspaniałej elegii na własne ostatnie pożegnanie) - bo o nieśmiertelność walczą - a już piórem?? - całkiem nieliczni Nieliczni.

Non omnis moriar, dopóki żyjesz choć w jakimś (np. w 3. czy 333.) obiegu
avatar
Moja dusza (...)

Może chociaż w bibliotece jeszcze mogłaby powróblić.

(patrz finalne wersy - cytuję z pamięci)
© 2010-2016 by Creative Media
×