Przejdź do komentarzyDrabble - Honor Kota / Sensowny Pech / Dobry Uczynek
Tekst 11 z 22 ze zbioru: Różne teksty
Autor
Gatunekpublicystyka i reportaż
Formaproza
Data dodania2019-06-14
Poprawność językowa
- brak ocen -
Poziom literacki
- brak ocen -
Wyświetleń34

Honor Kota


Lichy wróbelek dziobie okruszki chleba. Nagle słyszy za sobą szelest i miałczące słowa:

–– Dobrze tobie radzę. Nie jedz tego. To ci może zaszkodzić.

Zajadający spogląda na mówiącego i rzecze:

–– Jesteś moim wrogiem. A takiemu nie można ufać.

Po czym nadal zajada jeszcze więcej niż przed chwilą.

–– Powtarzam po dobroci: doprowadzisz do własnej zguby.

–– Bo mnie zjesz?

–– Nie zjem.

–– Obiecujesz?

–– Obiecuję.

Po jakimś czasie ptaszek jest taki nafaszerowany, że leży w agonii z przejedzenia.


*

–– Ej, kocie. Mam tu wypasionego wróbelka. Jeszcze ciepły. Zamienisz się na kawałek kiełbasy o tej samej wadze?

–– Oczywiście. Ale czemu chcesz się zamienić?

–– Muszę dotrzymać słowa.



Sensowny Pech


Jednorazowe, łatwe w montażu szubienice, stały się główną atrakcja turystyczną naszego miasteczka. Szczególnie dla przyjezdnych pragnących w tym uroczym zakątku popełnić samobójstwo. Niestety, pewien incydent zakłócił dochodowy proceder.


–– To wybrakowany towar. Chwilkę podyndałem i spadłem. Na domiar złego doznałem awarii członków, przygnieciony konstrukcją co złamała żebro. Myślałem, że spokojnie na łonie natury ulegnę powieszeniu... a tu masz ci los: bubel  szajs, który uniemożliwił działanie zgodnie z instrukcją z wytęsknionym skutkiem. Ponadto, co woła o pomstę do nieba, zlekceważono podstawowe zasady bezpieczeństwa.


*

Życie nabrało sensu. Przestało mu wszystko zwisać. Ma jasno wytyczony cel.

Włóczyć się po sądach, wygrać i dostać odszkodowanie.



Dobry Uczynek


Szmaciana Lalka siedzi oparta o samotny domek. Przed chwilą strasznie padało. Ciało doszczętnie przemoknięte i zimne jest przyklejone do ściany. Marzy o tym, by móc się osuszyć w ciepłym miejscu, gdyż odczuwa przenikliwy chłód. Wielu przechodzi obok, ale każdy jej nie widzi lub nie chce zauważyć, gdyż bliższa koszula ciału.

Nagle smutną twarz rozpromienia radosny uśmiech nadziei. Dobry człowiek przystaje.


–– Biedna tyś. Widzę, że bardzo cierpisz. Masz za dużo w sobie wody.


Bierze ją w swoje dłonie i z całych miłosiernych sił, wykręca. Odkłada z czułością na miejsce i odchodzi.

Słońce wyszło za chmury. Ciepłe promienie ogrzewają martwe ciało Lalki.

  Spis treści zbioru
Komentarze (0)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
brak komentarzy
© 2010-2016 by Creative Media
×