Tekst 19 z 120 ze zbioru: bo we mnie jest rock
Autor | |
Gatunek | poezja |
Forma | wiersz biały |
Data dodania | 2020-01-28 |
Poprawność językowa | |
Poziom literacki | |
Wyświetleń | 1501 |
![](/img/grad_line1.gif)
za sobą wlokę
stary pomięty prochowiec
nada się psu do budy
po co mi wytarty z dziurami
szkoda że nie wróci paru chwil
przenoszonych na plecach
tych spotkań wkładania
ostatni kadr jak z kina film
prochowiec w szatni wisiał
pomiędzy paltami czapkami
teraz targa nim wiatr
pies ma ciepło ogrzeje kości
nie zmarznie przecież wiesz
siedlisko pcheł
szkoda mi go
oceny: bezbłędne / znakomite