Wy co uwierzyliście

w klimatu cierpienia

Wy co tak łatwo

zamknąć się dali

O wy co szmatę

na swą gębę kładli

Wy  okradani

Zadłużali na pokolenia

i z godności odarci

O wy narodzie upadły

Idziesz jak co roku

Z czerwonym sercem na piersi

Brać w tym udział

jakbyś coś rozumiał

jakbyś ten proceder

w swej głowie  mieścił

Że nikt ciebie nie urabia

Że jakaś tam słuszna sprawa

A może chcesz tylko

poczuć się lepszy

Choć jak zwykle

głupi i oszukany

Ale za to piękniejszy

i czasami wyprostowany