| Autor | |
| Gatunek | poezja |
| Forma | wiersz / poemat |
| Data dodania | 2026-03-06 |
| Poprawność językowa | |
| Poziom literacki | |
| Wyświetleń | 51 |

O Drodze Krzyżowej:
Krew spływa z czoła, a cierń korony rani,
Pod ciężarem krzyża kołyszą się kolana.
Tłum szydzi, pluje i nienawiścią płonie,
A On, Syn Boży, milczy, mimo urągania.
Upada zmęczony, Matka w bólu płacze,
Szymon miłosierną dłonią cień rozjaśni.
Weronika chustą ociera Jego twarz,
Na płótnie odbity wizerunek święty lśni.
Stacja za stacją, ból i cierpienie rosną,
Lecz w każdym upadku nadzieja trwa niezmiennie,
Że z ofiary tej nowym życiem zakwitną.
Na szczycie Golgoty krzyż wznosi się wysoko,
Symbol zbawienia, miłości bezgranicznej,
W Jego ranach życie jest spowite Opoką.
Limeryki do Stacji Drogi Krzyżowej:
Stacja I: Jezus skazany na śmierć
Temida ślepa, huśtawka losowa,
Czy skaże na śmierc, czy życie zachowa?
Jezusa skazuje,
Tlum krzyczy, pyskuje.
Prawda w tymże zgiełku cicho się ukrywa.
Stacja II: Jezus bierze krzyż na ramiona
Jezus krzyż wziął na swoje barki,
Ciężar ogromny, bez przymiarki.
Wyruszył w drogę,
Ubrany w togę.
Idąc za Nim, znikały gierki.
Stacja III: Pierwszy upadek Jezusa
Jezus upadł raz pierwszy w pyle,
Pod ciężarem win, które w sile,
Niszczą każdego, 5
Z żywota cnego.
Brak pamięci o Nim w mamidle.
Stacja IV: Jezus spotyka Matkę swoją
Napotkał w drodze Matkę, patrząc Jej w oczy,
W sercu ujrzał Symeona zew proroczy.
Melodie miłości,
Rwały łzy gorzkości.
Wspólnie szli bolesną drogą wśród przemocy.
Stacja V: Szymon z Cyreny pomaga Jezusowi nieść krzyż
Szymon z Cyreny, zmuszony nagle, 10
Pomógł Jezusowi dźwigać żagle. 10
Wspólny wysiłek,
Ulżył w cierpieniu,
Solidarność kwitła, w prostym magle.
Stacja VI: Weronika ociera twarz Jezusowi
Weronika zacna, z sercem czystym,
Otarła lica, w tłumie ciernistym.
Na chuście obraz,
Jezusa cna twarz,
Dowód miłości, w znaku spoistym.
Stacja VII: Drugi upadek Jezusa
Dusza skaleczona cierniem świata,
Jezusa do ziemi znów przygniata.
Mrok ustępuje.
Wiara króluje.
Łaskawość w prawdę życie obleka.
Stacja VIII: Jezus pociesza płaczące niewiasty
Niewiasty płaczą, w żalu łez tony.
Jezus im mówi: `Nie płaczcie, dzwony,
Biją dla was, świeci
I dla waszych dzieci,
Lepszy los was czeka, trzymajcie piony.`
Stacja IX: Trzeci upadek Jezusa
Miłość zranona w pysze ginęła,
Jezusa w bólu, na ziemię pchnęła.
Krew się polała,
Cnota powstała.
Wstał, a w moim sercu iskra drgnęła.
Stacja X: Jezus z szat obnażony
Z szat obnażony i poniżony,
Wystawiony na szyderstwa strony.
Choć nie winien,
Cierpień zranień,
Lecz miłość większa, w Niej niezgłębiony.
Stacja XI: Jezus przybity do krzyża
Oblicze mego obrazu dopadło,
Jezusa już do krzyża przygwoździło.
Gwoździe w dłonie,
Gwoździe w stopy,
W obrazie, to co nikczemne odpadło.
Stacja XII: Jezus umiera na krzyżu
Jezus umiera, na krzyżu kona,
We Krwi granica już oclona.
Duszę Ojcu oddaje.
Zazieleniały gaje.
Ziemia zbawczym płaszczem otulona
Stacja XIII: Jezus zdjęty z krzyża
Zdjęty z krzyża, w matki ramiona,
Pieta zbawienia, cne znamiona.
Żal i rozpacz,
W sercu Matki.
Oto miłość Matki do Syna
Stacja XIV: Jezus złożony do grobu
W grobie złożony, kamień zatoczony,
Ciemność i cisza, pogrzeb zakończony.
Lecz to nie końca wątek,
To dopiero początek,
Zmartwychwstanie czeka, świat odkupiony








oceny: bardzo dobre / dobre
W kraju gdzie jest duży kryzys wiary w społeczeństwie może w takiej formie dotrze do większości.