Przejdź do komentarzyPoranna mgła
Tekst 2 z 30 ze zbioru: poezja
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz / poemat
Data dodania2012-11-03
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń3101

Mgła co się plącze wśród rannych zorzy

Łąkę otula ,wśród traw się płoży

Z bagien się niesie poświatą mleczną

Światło latarni w smugę bajeczną

przemienia .


Przesiąkłe chłodem mgliste tumany

Rosą pokryły gęste burzany

Kłęby wilgoci snują się sennie

Zwiastując schyłek nocy jesiennej

chłodnej i dżdżystej.


Słońce nieśmiało przyświeca z góry

Refleksy gubiąc wśród mlecznej chmury

Niczym kryształek blaskiem się złoci

Kropla spadając z liścia paproci

jak łza perlista.


Mgła z czasem rzednie ,ku ziemi schodzi

Odkrywa pejzaż z mglistej powodzi

By wczesnym rankiem kiedy już świta

Wilgocią ,chłodem jesień przywitać

melancholią tchnącą.

  Spis treści zbioru
Komentarze (2)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
"Melancholią tchnącą", czyli ostatni wers, który sprawia wrażenie jakby doklejonego.
Należałoby się jeszcze nad tym zakończeniem zastanowić, ponieważ psuje ono efekt całego utworu.
avatar
Piękna, głęboko przemyślana forma poetycka zbudowana z 4 strof z nienagannymi rymami

oraz tych strof czterokrotnym echem, które te rymy p o d k r e ś l a.

Jak w przyrodzie -
pośród mgieł i rozpogodzeń.

Mistrzowski pejzaż malowany słowem - hołd złożony cudom Matki Natury
© 2010-2016 by Creative Media
×