Przejdź do komentarzyGóra
Tekst 78 z 133 ze zbioru: a
Autor
Gatunekbajka
Formaproza
Data dodania2013-01-06
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń2176


Góra


Góra ... cała ze szkła , nie do zdobycia. Ulubiony szczyt bajkopisarzy . Gładki, świetlisty , pięknie migotliwy , co promyki przytula i rozdziela w pryzmaty. Bez światła góra wygląda jak czarny stożek i dopiero łaskotanie księżyca ją odczarowuje i widać ,że lśni. W ogóle dosyć dziwacznie prezentuje się na tle krajobrazu sfałdowanego i porośniętego sosnami . Jest jedynym wzniesieniem w okolicy całkowicie wolnym od roślinności ,nawet porostów. Notabene góra wcale nie jest szklana ,jak mniemają ludzie nie znający się na rzeczy. Naprawdę jest kryształowa. Kryształy mają swoje życie i przeznaczenie całkiem inne niż szkło.

Kiedy deszcze spływają na kryształową skórę, kiedy słońce przesyła jej pocałunki ...oczyszcza się nabiera mocy , promieniując łagodnym blaskiem .  Niektórzy sądzą ,że jest nadajnikiem, wypustką duszy skierowaną w kosmos .

Babcia mówiła ,że każdy z nas ma w sobie kryształową górę bajkopisarzy i nie mieszka na niej żadna księżniczka.. Góra jest pusta , całkowicie doskonała, pełna mocy i idealnie wpisuje się w porośnięty sosnami krajobraz .


  Spis treści zbioru
Komentarze (1)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Kryształowa Góra... baśniowo niepokalana...

Ta nieopodal Strużyny istnieje prawdziwie i rodzi - ma się rozumieć - kryształy.
© 2010-2016 by Creative Media
×