Przejdź do komentarzysamotność
Tekst 4 z 5 ze zbioru: słowa
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz / poemat
Data dodania2013-01-17
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń1759

zasypia na pustej poduszce

i budzi się chociaż nie spała

bielsza niż tabula rasa

zimna wśród skwaru lata


delikatnych skrzydeł żalu muśnięciem

łzy rodzi pustki owoce

zapomniała jak nosić

ułudy maskę na twarzy

martwe są jej oczy


bez uśmiechu

stara i niekochana

ludzi nieprzyjaciółka

samotnością nazywana


  Spis treści zbioru
Komentarze (3)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Zwłaszcza człowiek stający do niezwykle trudnego egzaminu z samotności zrozumie i adekwatnie przeżyje ten Twój wiersz. Pozdrawiam
avatar
Bardzo prawdziwe słowa.
avatar
Jeżeli samotność (patrz tytuł) budzi się na poduszce /i takie larum podnosi/, co ma do powiedzenia ta, co budzi się w /zawsze tak ludnym/ przytułku??
© 2010-2016 by Creative Media
×