Przejdź do komentarzyJak się nie powinno gubić człowieka
Tekst 20 z 25 ze zbioru: Cyferblat serpentyny
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz biały
Data dodania2013-07-23
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń2183

Jak się nie powinno gubić człowieka



Wiersz ordynarnie egoistyczny pamięci Macieja Antoniego Suszka




Istnieć

kiedy bezwzględne gesty

gubią się w gęstym lesie podawanych palców

chociaż dłoń w bezruchu


Zaistnieć

zwyczajnie ucieszyć się jeszcze

sporą ilością mroźnych zim

otulonych szczelnie w przykrótki los


Istnienie nadchodzi

kolejny wieczór z widokiem

którego nie trzeba koniecznie zapamiętać

(nawet bez popychania grzęźnie  tak spokojnie

że tylko patrzeć jak zakwitnie mu świt)


Nie istnieć

łapać łapczywe widmo wydarzeń

które bardzo powoli odzyskuje swój zapamiętany kształt

w końcu pojąć lęk niczym układ płatków róży

przerażający w swej doskonałości

tę całą resztę przez chwilę pięknych

ciętych kwiatostanów


Istnieć

wyciekać z siebie jak bezmózga poezja

nasiąkła niczym tępy klin w pamięci

skraść dłoń razem z palcami

nawet i bezruch

w pierwszej sekundzie po ostatnim tchnieniu


Potem wrzynać się boleśnie

we wszystkie brudne łapy lumperploretariatu

ciernie kolców zagłaskać na śmierć

wciąż wierząc w poezję i wiedząc dokładnie

że jako medykament na nic nie pomaga


Istnieć

w pół oddechu nie zgubić drugiego człowieka

nim do siodła bezruchu

przytroczy nas nasza giętkość ciała

w mozolnie na nowo utkanym horyzoncie

zatrzymać słowo

które chociaż raz podobne

do niepewnie stawianych hieroglifów

(w dodatku kipiących nadzieją na żywot wieczny)


Istnieć

dla samego siebie

(bo już nie da się tego ukryć)

bezboleśnie odebrać własny poród


i mieć w końcu taką śmierć

która tylko udaje śmierć.


  Spis treści zbioru
Komentarze (3)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Siła Człowieka - i jego zdrowie - nie biorą się z codziennego posiłkowania się medykamentami (patrz wers ostatni 6. strofy) - co cała farmacja próbuje nam, kosztem naszej kieszeni! i tego "zdrowia"! wmawiać. Nasza głowa - to jedyne źródło siły i zdrowia - jak mawiają Francuzi-znawcy życia - nadal w 3. Tysiącleciu po Chrystusie! "robi" na ćwierć tylko gwizdka, choć mogłaby zaprząc do tej "roboty" - i to dzień w dzień - 100% swojej potencji. Wszelkie na wszystkie nasze cierpienia leki - są w nas.

Niech nasza Moc będzie z nami!
avatar
Wielokrotnie tutaj powtarzane "istnieć", "zaistnieć", a nawet "nie istnieć" - i masz wrażenie, czytając ten wiersz, że to jakieś wołanie o każdy haust powietrza - a w tle ta wredna pułapka zwana życiem.

Tymczasem średnia w Polsce długość tego życia to 70-75 lat! Każde urodzone u nas pokolenie przeżywa dzisiaj taki szmat czasu!

Co to nam mówi o jakości tej pułapki??

LA VIE EST BELLE
avatar
Jak się nie powinno gubić człowieka (patrz nagłówek)? No, może... celebrując bezcenny dar zwany życiem??

Tylko dlaczego my-Polacy nie potrafimy świętować bez flaszki
© 2010-2016 by Creative Media
×