Przejdź do komentarzyWielki Błękit Niebieskich Migdałów
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz biały
Data dodania2015-04-12
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń1833

spoglądając na niebo

doszukuję się źródła tego błękitu

i myślę o myśleniu

tak beztrosko

jak szkrab na łące

biegający za motylkiem


jestem dzieckiem

triumfu rozumu

i kocham słowo jestem

bez znaczenia czyniąc okoliczności


mogę się bujać na skórce

od wielkiej pomarańczy

pośród pnączy gum do żucia

w chwili nieobecnej


najważniejszym dla mnie

to posiadać myśl

ten wspaniały

wielki błękit niebieskich migdałów



1998.07.20


  Spis treści zbioru
Komentarze (7)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Sam tytuł nastraja do poetyckiego (za)myślenia :)))
avatar
Chyba trudno się nam pozbyć jakichkolwiek myśli ale te bezwolne, czasem pozbawione sensu czyli bujanie w obłokach, daje nam pewnego rodzaju wolność :) tak rozumiem ten wiersz. Z wielkim podobaniem :)
avatar
Interesująco, nastrojowo...pozdrawiam
avatar
Takie to człowiek ma myśli, gdy ma naście lat i leży na kocu pod drzewem w upalne lato :)
avatar
Ja napisałabym "w niebo",ale nie jestem autorką.Poza tym,dobrze jest odkrywać w sobie dziecko,ale na tyle,na ile nikomu się nie szkodzi i przenosić się w świat "niebieskich migdałów",które zawsze są marzeniem.
avatar
Wyszło wcale nie tak gorzko, PT Gorzki - choć migdały ponoć takie właśnie są...

Piękny, pełen człowieczego optymizmu wiersz.
avatar
Jak napisałem na początku mojej bytności na portalu na forum:
"Gorzki to nie tylko nick.
Nie ma nic wspólnego z byciem zgorzkniałym.
To po prostu mój alias - od urodzenia, nadany z urzędu."
© 2010-2016 by Creative Media
×