Przejdź do komentarzyProfesor hrabia
Tekst 5 z 26 ze zbioru: Wrocławskie spotkania
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz biały
Data dodania2011-08-13
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń3087

Profesor hrabia

(Fryderyk Skarbek)


Nie była to zaiste twa podroż bez celu

Do młodszego niż dzisiaj o dwa wieki miasta,

Gdy jadąc ochoczo na paryskie studia,

Zatrzymałeś się w gospodzie Pod Złotym Berłem,

By uwodzić Matyldę w sekrecie przed mężem.

Pamiętasz twe wędrówki po dostojnym grodzie,

Gdyś szukał bezskutecznie śladów oblężenia,

Potem wbiegłeś na wieżę śiątyni Elżbiety,

Podziwiać spod nieba złote krajobrazy

I Sobótkę oraz Śnieżkę tonące w jesieni?

A czy tkwi w twej pamięci, pisarzu i hrabio,

Kolejna wyprawa w złocistej karecie

Po śląskich gościńach refleksji i śmiechu

Niczym sentymentalne podróże Yoricka

Uwieńczone spacerem po zaułkach miasta?

Pójdźmy teraz,  jak ongiś,  podziwiać uroki:

Z Rynku na Kuźniczą i placem Nankiera,

Przez mosty spinające wszelkie człony grodu,

Na Wyspę Piaskową i na Ostrów Tumski,

Gdzie sędziwe młyny szemrzą wespół z Odrą,

A wieże kościołów błądzą w toni chmur.

Wstąpmy też do katedry zacny profesorze

Błagać o roztropność dla miejskich włodarzy,

A ty w razie potrzeby wesprzeż ich swą radą.

  Spis treści zbioru
Komentarze (6)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Dziękuję za łaskawy komentarz oraz za zwrócenie uwagi na literówkę. Pożeranie literek lub znaków diakrytycznych to niemal moja specjalność. Problem polega na tym, że swoje teksty znam i nie potrafię powoli i dokładnie ich przeczytać. Inaczej rzecz wygląda, kiedy się czyta teksty nieznane. Mam w tym spore doświadczenie, gdyż robiłem korektę bardzo wielu publikacji, w tym również opasłych książek.
avatar
Cieszę się, Janko, że w Twojej twórczości znalazło się miejsce dla Fryderyka Skarbka, bo w mojej pamięci jakoś zatarły się ślady o tym wielkim Polaku. Lubię utwory, które stanowią asumpt do korzystania ze źródeł informacji. Tak stało się w tym przypadku.
Wiersz "Profesor hrabia" to oryginalny, pełen dostojeństwa i pięknego języka utwór, który się czyta z niekłamaną przyjemnością. Gratuluję.
Przepraszam, ale wkradł się tutaj błąd ortograficzny, co zmusiło mnie do obniżenia oceny za poprawność językową. Chodzi mi o słowo "wesprzesz", które u Ciebie ma postać "wesprzeż". A może coś się zmieniło w ortografii?
avatar
Zgadza się, zjadłem lierkę "w", a chociaż zdarza mi się to dość często, w ogóle mi one nie smakują. Natomiast za błąd ortograficzny jest mi po prostu wstyd. Nie tłumaczy mnie to, że w publikacji książkowej tego błędu nie ma, podobnie jak to, że przepisywałem go jeszcze przed świtem i nie byłem dostatecznie wybudzony. Zapewniam sympatyczną Przek(orę), że nic się w tym zakresie w ortografii nie zmieniło. Być może moje synapsy murszeją, a ja powoli wapnieję. Mogę tylko zapewnić, że od dzisiaj każdy mój wpis będę wielokrotnie sprawdzał, zanim go wprowadzę na portal. Nic więcej gwarantować nie mogę.
avatar
Oceniam ten wiersz nie z błędami, jakie znalazły się podczas jego przenoszenia na Publixo-com, lecz w wersji oryginalnej, zawartej w tomiku autora "Wrocławskie spotkania".
Jestem pełen uznania za artystyczne, poetyckie ujęcie w nim ważnych informacji biograficznych i faktów historycznych.
avatar
Wartościowy wiersz pod względem literackim, natomiast niedopatrzenia w poprawności stawiania znaków interpunkcyjnych.
avatar
historycznie interesujący wiesz,i skuteczność waltk polega na gruzach,więc bezskutecznie szukamy śladów,nikt ich nie znajdziea hrabia milczy,jak zaklęty grobowiec tutenhamona,bo przeżył pewnie koszmar bitwy i nie spostrzegł że to nie sen.odejmuję za poprawność.
© 2010-2016 by Creative Media
×