Przejdź do komentarzyArkadii kraina szczęścia
Tekst 10 z 244 ze zbioru: Z ATLASEM POCZĘTE
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz / poemat
Data dodania2017-01-06
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń1037

Arkadii kraina szczęścia


Arkadia w słońcu tonie,

strumieniem jesiotr pod prąd płynie,

bułane błoniem galopują konie...

Nie prują Losów tu Erynie.


Bór szumi w takt dzięcioła,

miód w barcie niesie pszczoła,

Neptuna lazur dookoła...

Nikt tutaj Ech nie woła.


Powodzie wnoszą życie

i w martwych zim zenicie,

a zaspy lasom służą...

Nieważne śniegi przed podróżą.


Gdy nocnych wilków zgraje

zawyją pod gór skrajem -

nikogo to nie zbudzi.

W Arkadii... nie ma ludzi.


27.12. 2013

  Spis treści zbioru
Komentarze (2)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Jakże przejmująca i smutna puenta...
Tam gdzie człowiek, tam...
avatar
:) Witaj, o! Piękna Nieśpiąca :)

Boski wynalazek - Adam i ta cała nasza z jego żebra tylko Ewa - są ulepieni z byle prochu marnej gliny, co przecież musi czymś skutkować :(
© 2010-2016 by Creative Media
×