Przejdź do komentarzyStrachliwa cywilizacja
Tekst 13 z 74 ze zbioru: Szczęście
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz biały
Data dodania2017-02-26
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń849

Na morzu emocji porwani przez prąd lęku 

Ludzkość płynąca ku sztormom na oślep 

Nie zatrzymać się, co by myśli nie zdołały dogonić 

By spojrzenie nie zdołało zatrzymać  

I by usta nie zechciały zapytać 


Uciekamy przed sobą w swoje obce Światy  

Przed spojrzeniem, ciepłem dłoni, słowem 

Błądząc w samym sobie odcinamy myślenie 

Prąd niesie nas na samotne, nieczułe bezdroża 

Lęk grodzi cicho drutem kolczastym 


W narkotycznym letargu płyniemy ślepo w obłęd 

Na samotnych łodziach, tacy sami lecz podzieleni 

Prosto w bramę piekła, na złość niebu 

Kto pierwszy się ocknie i krzyk podniesie 

Usta nie mogą gdy zaniemówiło serce

  Spis treści zbioru
Komentarze (1)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
To już alegoria! Groźna i majestatyczna, jak w tryptyku "Sąd Ostateczny" Hansa Memlinga!

Nasz sąd - i osąd - ma znaczenie.
© 2010-2016 by Creative Media
×