Bardzo dziękuję za komentarz i oceny, ale chętnie przeczytałbym, jakie zdarzyły mi się potknięcia z zakresu poprawności językowej. O drugiej ocenie nie dyskutuję.

Nie jest dla mnie oczywiste,że to rzeka w poprzednim wersie nic o rzece nie pisze janko:))))

Zdaje się rzeka wynika z pójścia żony na dno? No bo nad jaką inną Drawą mogła by się znaleźć i pójść na dno? Zbiornik musi być, żeby było dno. I to co najniżej w zbiorniku jest na dnie, czy też metaforycznie - jest dnem. Jeszcze może być muł, podobno najczęściej jest dwa i pół metra mułu. W ten muł się można zapaść i koniec. Marny.

Anettulo, wątpliwości nie powinno być żadnych. Drawno to miasteczko leżące nad rzeką Drawą. Zresztą jest to rzeka bardzo czysta i słyszałem, że są nawet w niej pstrągi. A w wodzie, zgodnie z prawem Archimedesa, wszystko, co ma ciężar właściwy większy niż woda, się zanurza, czyli idzie na dno.

W tym cała jest drama -
rzucił czy zrzucił.
Wynika obawa -
na "miejsce" wrócił?

Otóż janko,nie chodzi o moeje wątpliwości,bo ja jak może nie wiesz,we wszystko wątpię:)podejmujsesz już dyskusję filozoficzną ze mną na temat rybołówstwa,bowiem pstrąga złapać rzecz niełatwa.Trzeba być odwróconym do nurtu rzeki.
:))

Aha,a ten legion,który tu pisze w tonacji -nie wiem?-prawi o tym,że rzeka ma dno,tak jak żona.No także można pójść ty nurtem.

Anettulo, wyłożę Ci kawę na ławę. Mąż rzucił żonę do rzeki Drawy, a gdy szedł po jakimś czasie nad tę rzekę, to obawiał się, czy oby jego żona poszła na dno rzeki. Tak, każda rzeka, czyli ciek wodny, podobnie jak zbiorniki wodne mają swoje dna. I nie mam tutaj na uwadze kwasu dezoksyrybonukleinowego.

Świetny limeryk janko i Twoje wyjaśnienia też.
Muszę przyznać,że się pośmiałam:)

A to łajdak.Ale już rozumiem.:)))