Przejdź do komentarzyValhalla
Tekst 26 z 17 ze zbioru: zbiór 'Cuda świata'
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz / poemat
Data dodania2018-01-20
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń1021

Kruki podniebne ptaki

żarłoczne na polu

bitwy ubranej w chorągwie

walki przemyślanej bez wrogów.


Latając sznurem myśli

kielichem są szalu.

Zamknięte kluczem w Valhalli *

przynależne do serc koszmaru.


Siedzą przybysze śmierci

nawykli są do boju.

Pożerając z Valkiriami**

szczątki poległych bez przydziału.

______________

* Valhalla - wielka komnata Wikingów, do której udają się po śmierci

** Valkirie - ucztują wraz z poległymi w Valhalli


Bajka37

  Spis treści zbioru
Komentarze (9)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Witaj Alicjo!
Pojawiasz się i znikasz w moich trollowniach i gubisz zbłąkanych w mroku, którzy podążają do Valhalli. I oni biorą szczątki poległych bez przydziału za omen. A potem z niedowierzaniem kręcą głowami.
Czas Wikingów nadchodzi! Chwała generałom!
avatar
Arsene, dziękuje za opinie i za... Bajeczkę, alec pamiętaj, Acan, jam Bajka, ale nie bajdurzę. Jeno staram się opowiadać o faktach. Pozdrawiam serdecznie, Bajeczka.
avatar
"Witaj Alicjo!
Pojawiasz się i znikasz w moich trollowniach i gubisz zbłąkanych w mroku... ". Już na razie nie mam zamiaru znikać, Legionie, Druhu mój - wiesz, jam czarownica, toć se lotom na mietle - uwielbiam to Twoje okreslenie. Teraz jednak wylądowałam na dłuzej. Fajna przystań dla udręczonych Dusz. A Valhalla mi się marzy. Pozdrawiam. Bajkowa Alicja.
avatar
Przyciągający uwagę obraz.
avatar
adk, dziękuję. Tak tu powinien być obraz Valhalli, ale nie umiałam jeszcze zamieścić. Może natępnym razem? Miłe, ze czytasz moje wiersze. Pozdrawiam, Bajka37
avatar
"Latając sznurem myśli

kielichem są szalu.

Zamknięte kluczem w Valhalli *

przynależne do serc koszmaru."

ciekawie...
avatar
Cześć Auroro. Wybrałaś moje ulubione wersy z powyzszego wiersza. Dziękuję za odwiedziny, Bajka
avatar
kazde ptaki posiadają swoje klucze do kraju w którym mają pozostać,albo wracają.Kruki-no cóz,rozdziobią nas i wrony.
avatar
anettula
"Nie rozdziobią nas kruki, ni wrony, ani nic/ nie rozerwą na sztuki poezji wściekłe kły..." E. Stachura.

Kruki wysłannicy Wikingów. Poszukiwały lądu, gdy nie wracały na drakarry- statki Wikingów, tzn. że znalazły stały ląd. Mity, legendy się przeplatają. Dziękuję za parę słów pod moim wierszem. Bajka.
© 2010-2016 by Creative Media
×