Przejdź do komentarzytrwoga
Tekst 34 z 52 ze zbioru: kości zostały rzucone
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz biały
Data dodania2018-04-08
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń442

spływam

spływam z kroplą

po szybie

jak ja jej zazdroszczę

przebytej podróży


spod oczu Boga

ląduje na moim

parapecie

kładę się

obok niej


czy to możliwe

żeby człowiek

mógł się utopić

w kropli deszczu


  Spis treści zbioru
Komentarze (7)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
tak napisałeś, że widać - możliwe:-)
avatar
możliwe-utopić sięw oczach,ztopić w morzu spojrzeń czy płynac pod prad i nie zatopić,ale i tak możesz być złowiony.poezja niedopowiedzeń jest zawsze poezją.
avatar
On na nas - milcząc - TEŻ patrzy. To dla nas OGROMNE wsparcie.
avatar
Czasami jego obecność, jest obezwładniająca. Dziękuję za komentarze.
avatar
On nam stawia poprzeczki nie po to, byśmy przechodzili jak jakieś pozbawione głowy "zwierzątka" POD NIMI.

Jednak gdzie nie spojrzeć - w tył czy w przód - tak właśnie najczęściej robimy. My-naród, bezmiary naszej samowolki - pierś do przodu i avanti! Istnienia poprzeczek jakichś gupich większość z nas nawet się nie domyśla.

W tym tylko sensie JEST SIĘ CZEGO BAĆ :(
avatar
"czy to możliwe

żeby człowiek

mógł się utopić

w kropli deszczu"

Tak, "możliwe"...b. dobry wiersz.
avatar
Emilio, Auroro, dziękuję.
© 2010-2016 by Creative Media
×