Przejdź do komentarzyZabawa w chowanego
Tekst 89 z 99 ze zbioru: Blaski i cienie
Autor
Gatunekobyczajowe
Formaproza
Data dodania2019-05-17
Poprawność językowa
- brak ocen -
Poziom literacki
- brak ocen -
Wyświetleń31

Zabawa w chowanego


Niekiedy uczeń jest podobny do dziecka bawiącego się w chowanego. Czyni to w dwojaki sposób; w szkole ukrywa przed nauczycielem swoje nieróbstwo.  Przygotował jak najstaranniej parawan „ wymyślone usprawiedliwienie”, za którym chce się skryć bezpiecznie. W domu, wobec rodziców  którzy nakazują odrabianie zadań szkolnych, wymyśla  najprostszy parawan: „Nic nie było zadane do domu”.  Wobec tego  z radością może pójść do rówieśników i zapomnieć o obowiązkach. Wszelkie wyrzuty sumienia uciszą koledzy, pomogą wymyślić nowy parawan, usprawiedliwiający brak zadania domowego.

Niekiedy nauczyciel wzywa rodziców na rozmowę, zmuszając ucznia do wyjścia z kryjówki. Dobrze, gdy do spotkania dochodzi wcześnie, gdy jeszcze istnieje możliwość nadrobienia zaległości.

Uczeń wraca do zdrowych relacji, gdyż zrozumiał, że rodzicom i nauczycielom zależy na jego dobru.

Kryjówka to ciemne miejsce. Zapewne każdy z nas oglądał roślinę w miejscu, gdzie słońce nie dociera – roślina dziczeje.  Większą wartość dla ucznia ma miejsce jasne i słoneczne, gdyż pozwala wrastać w wartościach istotnych dla rozwoju człowieka.


Motto!

Nie każda kryjówka zapewnia wolność.



  Spis treści zbioru
Komentarze (0)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
brak komentarzy
© 2010-2016 by Creative Media
×