Przejdź do komentarzyKsiążę magii
Tekst 5 z 10 ze zbioru: Cisza w pudełku
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz / poemat
Data dodania2019-11-24
Poprawność językowa
- brak ocen -
Poziom literacki
- brak ocen -
Wyświetleń152

Nie chcę już

przemierzać

w nieskończoność

moich snów,

wymyśliłem cię.

Porwij mnie,

wietrze purpurowy,

chcę czuć

wiatr na skroni,

niczym

nienasycony,

lekki jak puch,

porwij mnie.


Jak książę magii

szukam cię,

takie kolorowe

myśli mam

w głowie.

Jak ciemno

tu jest,

nie muszę

całować cię

z rana,

wymyśliłem cię.

Porwij mnie,

wietrze purpurowy,

chcę czuć

wiatr na skroni,

niczym

nienasycony,

lekki jak puch,

porwij mnie.


Nie chcę już,

między ciszą

a krzykiem,

pytać kim byłaś.

Może spotkam cię

na ulicy,

Pani moja,

gdzie jesteś?


Porwij mnie,

wietrze purpurowy,

chcę czuć

wiatr na skroni,

niczym

nienasycony,

lekki jak puch,

porwij mnie.


  Spis treści zbioru
Komentarze (1)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Jeśli się pokochało własne marzenie, trudno się od niego uwolnić...nawet tam gdzieś w przestworzach...
Nie warto uciekać, trzeba marzenie ożywić. Pozdrawiam z podobaniem :)
© 2010-2016 by Creative Media
×