Tekst 39 z 102 ze zbioru: Gadki do lustra
| Autor | |
| Gatunek | filozofia |
| Forma | wiersz / poemat |
| Data dodania | 2020-05-07 |
| Poprawność językowa | |
| Poziom literacki | |
| Wyświetleń | 1669 |

Matka Natura, ja i Bóg odległy
Stoję wśród pól tak mnie podległych,
Wsłuchany w wiatru jęki, szumny
Zboża szelest, ptasie trele -
Sobą dumny.
Com w życiu nie narobił,
Gdzieżem nie bywał, co nie myślał -
Niczegom przecie nie odrobił:
Dziś nie wiem, czym Ojczyzna
Teraz.
Lecz duma mnie rozpiera -
Matka Natura,
ja
i Bóg odległy!








oceny: bezbłędne / znakomite
oceny: bezbłędne / znakomite
oceny: bardzo dobre / bardzo dobre
że odgadłem myśl
lecz zagadnę myślą
mą odległą
Pozdrawiam