Przejdź do komentarzykrótki utwór na wiolonczelę (2020)
Tekst 17 z 16 ze zbioru: między Bogiem a prawdą
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz biały
Data dodania2020-07-23
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń109

Panie

jeśli mnie wezwiesz

to pozwól


bym choć przez chwilę

znów był chłopcem z latawcem

na polanie


gdzie trawa zielona

swobodnie faluje

poruszana wiatrem


obok stoją jodły strzeliste

niczym wieże gotyckie

niedokończone


pod jedną z tych wież

leży wiolonczela

w której moje prochy złożą


a dusza odchodząc

poruszy struny

i będzie słychać melodię


przepełnioną tęsknotą

za światem

którego nie zdążyłem zrozumieć

  Spis treści zbioru
Komentarze (4)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Na wzór Herberta :) [zob. "Brewiarz"]
avatar
Wstyd przyznać. Ale tego wiersza wcześniej nie czytałem.
Dziękuję za komentarz, pozdrawiam.
avatar
Tak między Bogiem a prawdą (vide tytuł zbioru) wersja wcześniejsza (patrz nagłówek wiersza) miała ten walor dodany, że była jak czysty diament nieoszlifowana.

W wyjątkowo opornej sztuce trafionego słowa zawsze stoimy przed tajemnicą wyboru:

dodać czy odjąć
a może zostawić tak
jak to pan Bóg stworzył
avatar
Emilia. Dziękuję za komentarz
© 2010-2016 by Creative Media
×