Przejdź do komentarzyUnalome
Tekst 113 z 153 ze zbioru: Mioklonie
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz biały
Data dodania2020-08-01
Poprawność językowa
- brak ocen -
Poziom literacki
- brak ocen -
Wyświetleń143

posplatane pętle. symbolik. czego?

śmierci wnikającej w drugą, głębszą

śmierci nie do odczarowania

nawet przez stado kolorowych wiedźm

z kwiatami we włosach?


raczej nie. meandry w tym, wiraże

dróżka prowadząca do samej siebie

bez początku i końca (przetnij w dowolnym

miejscu, a rozsypie się, rozleci cała ezoteryka

ciepło wystygnie w mniej, niż mgnieniu oka)


odbieram to negatywnie: bieg. bezcelowość

zatracanie się w imię przezroczystych idei

tymczasowe wartości, utlenianie się podczas

wędrówki po wstędze Möbiusa

(ile kilometrów nie zrobisz

- i tak wracasz na start!)


ale co ja tam wiem?


  Spis treści zbioru
Komentarze (2)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Jak zwykle u ciebie
o wszystkim i o niczym.
Rozbieganie, to znów powrót do dróżki prowadzącej do siebie. I z powrotem.
Nie jest złe.
Myślę, że za bardzo prywatnie.( może nie )
avatar
O wszystkim i o niczym? Tekst i autor sobie wypraszają!!! :) :)
© 2010-2016 by Creative Media
×