Przejdź do komentarzyTak bardzo
Tekst 153 z 204 ze zbioru: Wolna przestrzeń
Autor
Gatunekproza poetycka
Formawiersz biały
Data dodania2021-07-30
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń841

Tak bardzo



Tak bardzo jesteśmy samotni na ziemi,

w obrocie planety wśród gwiazd, odrobiną kosmosu .

Wznosimy budowle, rozmieszczone wedle układu gwiazd,

upatrując rodzinnego domu.


Otwieramy oczy,  przez ołtarze świątyń biegniemy w wierze

do niebiańskich obrazów.

Być może satelity ścigają nasze promienie miłości

I szukają  bratnich dusz, zaglądających na ziemię w anielskich strojach,

albo  w statkach  kosmicznych.


Przynoszą nam przesłanie: Nie jesteśmy sami.

Homo sapiens, wyciągamy dłonie do siebie,

chcąc być blisko  na ziemi i w niebie.



  Spis treści zbioru
Komentarze (3)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Wywalenie pierwszej zwrotki odbanalizuje znacznie ten tekst
avatar
świetne przesłanie:)
avatar
To już druga sytuacja, kiedy pytam autora, czy wie co to jest proza poetycka.
Jak dotąd nie wie.
© 2010-2016 by Creative Media
×