Przejdź do komentarzySłowa
Tekst 13 z 60 ze zbioru: Lustra życia
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz / poemat
Data dodania2012-03-14
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń1663

Słowa




Stary skryba wypluwa słowa skrzydlate

Z pod szarych piór iskry się sypią

Słowo walczy ze słowem słowami

Wiatr niesie ich wysuszone nasiona

Z wiosną wyrosną złote słońca

I osty w cierniach martwą ciszą

Słonymi łzami w ziemię wsiąkną

Wielkie słowa ciałem się stają

Żywe ciało dudni martwą ciszą

Jego mowa sypie się srebrem

Mądrością kajdan milczy złoto

Słowami zaklęty jest kamień

Kamienie cicho smutno się skarżą

Wielkie mądrości opowiada sowa

Słowa słowa rosną jak drzewa

Kwitną mdłym zapachem i miętą

Owoce rozdają zielonymi rękami

Złote ręce czerwonymi sercami

Pięści wyciskają słowa czerwone

Słowa dzikie jak młode mustangi

Trzynogi fortepian udaje Pegaza

Spokojem i ciszą przemawiają

Szeptem niemych rąk i ciała

Samotne cierpią w skrytości

Ty do mnie mów sercem

Ja będę szeptał zaklęcia

  Spis treści zbioru
Komentarze (5)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
To wspaniały wiersz, ale tak perfidny błąd ortograficzny niemal całkowicie go dyskwalifikuje. Proponuję więc autorowi, by zapamiętał, że konstrukcje typu: spoza, spoza, sprzed itp. piszemy łącznie i z literka "s".
avatar
Dziękuję za wytknięcie tego perfidnego błędu,pośpiech jest wskazany przy łapaniu pcheł!
Pozdrawiam!
avatar
Wiersz wspaniały, a błąd do poprawy ! :)
avatar
Szkoda, że pojawił się błąd ortograficzny, bo wiersz jest naprawdę doskonały. Czarodziej słowa!
avatar
Nie robi błędów ten, kto nie robi nic:)Piękny, refleksyjny wiersz:)
© 2010-2016 by Creative Media
×