Przejdź do komentarzyPusta koperta z Norwegii
Tekst 250 z 238 ze zbioru: Znak czasu
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz / poemat
Data dodania2023-10-08
Poprawność językowa
- brak ocen -
Poziom literacki
- brak ocen -
Wyświetleń158

Czytajmy  noblistę  z odległej Norwegii

Czytajmy dialogi z ciemnej północy

Z dala od szlaków kupców  i wojen

Autora co z nudów bawi się słowem


Tam zimą bez słońca  i kobiet

Wiatr zimny wieje wieczorem

Mężczyzna tu się niecierpliwi

Wyrzuca przewrotne myśli i słowa


Czytajmy go

Choć to nam kolana złamano

Wyrwano głowę korzenie i spokój

By zabić leżących pokrętną ustawą


Wyparli nam prawdę i słowa uczciwe

To nasze oczy łzami zalane

Widziały życie skruszone niemocą

Cynicznie na szaniec rzucane


To nas wiosną zieleń zalewa

Słońce przez brzozy pieści promieniem

Życie odradza cyklicznie po mroku

By znowu rodziły się dzieci


To nam pustynia gorąca i skąpa

Wyryła ostre bruzdy na twarzy

A suche ręce ponownie zboże zasiały

Wokoło półżywej Syryjskiej oazy


Czytajmy Norwega


Co więcej nie widział

Jak cień swego ciała


I o nas

I o nic

NIE PYTAŁ


  Spis treści zbioru
Komentarze (1)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Wiersz poprawiony
© 2010-2016 by Creative Media
×