Tekst 155 z 155 ze zbioru: Promyk świtu
| Autor | |
| Gatunek | poezja |
| Forma | wiersz / poemat |
| Data dodania | 2026-01-05 |
| Poprawność językowa | - brak ocen - |
| Poziom literacki | - brak ocen - |
| Wyświetleń | 53 |

Światłość betlejemska
Światu zajaśniało niebiańskie światło!
Prowadzące przez żłóbek w czystą Krynicę.
Nad betlejemskim polem anielskie śpiewy,
Zbudziły pasterzy, klarując oblicze.
Dostrzegają anielskie postacie nieba
I ludzkie sioła skryte w świetlistym znaku.
Czy naprawdę złączyły się dwie przestrzenie,
I nastała jedność, upragniony Pokój.
.
Światło objawiło, bez słowa, bez sporu,
Oto narodził się Zbawiciel ludzkości.
I nową drogę kreśli mocą pokory,
Co na zawsze zmieni oblicze przyszłości.







