Na firmamencie gwiazdy dwie

Spójrz, która bliższa sercu Twemu;

Do której duszy płomyk lgnie

Oddając pokłon swemu Niebu

Jak siostry które różnią się

Kolorem i zapachem włosów

Wejrzeniem – tym, czym ono tchnie

Figlarnym światłem płochych oczu

Jak siostry, które z jednej łzy

Która okrzepła w chwili zejścia

Tkając perłowo jasne sny

Których blaski pieczęcią szczęścia…

Płyną tak słońcem siostry w świat

Pragnąc odnaleźć brata swego

Który by niczym dżdżysty kwiat

Nadobił cnoty świata tego

Który by tulił obie wraz

I dzielił pocałunki równo

I miałby tylko jedną twarz

Odrzucał z gracją butę dumną

Kielich Wolności spija świat

Bukietu słodko czerwonego

Puchar ten nie odsłania dna

Gorzkiego w samotności jego

Wartości co budują Nas

W monument kryształowych kwiatów

Ogród i zatrzymany czas;

Błysk uwolniony z gromów światów

Mogą żyć przecież z każdym z Nas

Ponad głupotę i ułomność

Z Matką Wolnością tuląc wraz

Siostry cudne – Godność i Skromność

Tak więc oto, Godność i Skromność -

W sensie filozoficznym nie kolidują ze sobą.

Z pewnością, mogą być moralną afirmacją osoby.

Być w Nas.

C.